پیاده‌رو باریک

پیاده‌رو باریک

پیاده‌روی یکی از کارهایی است که دوست دارم. هر روز نزدیک به یک ساعت پیاده‌روی می‌کنم ولی این کار دلچسب هنگامی که می‌خواهم به خانه یا سر کار بروم برایم آزار دهنده است چون هر روز باید با زن‌هایی روبه‌رو شوم که سرسختانه شهرشان را خانه‌شان می‌دانند تا جایی که من به یاد دارم گفتاورد شهر ما خانه‌ی ما برای پاکیزه نگه داشتن شهر بود نه چیز دیگر، ولی در پیاده‌رو یکی از خیابان‌هایی که هر روز باید از آن گذر کنم زن‌هایی هستند که گمان می‌کنند پیاده‌رو خانه‌شان است و می‌توانند کونشان را هر جا خواستند زمین بگذارند و بایستند. بدبختانه در این خیابان فروشگاه‌های بسیاری هست و همیشه انبوهی از مردم را در خود جای می‌دهد. دختری سرگرم کار با موبایلش است و بدون این‌که به روبه‌رو نگاه کند به من برخورد می‌کند و با اخم و فریاد می‌گوید: هوی عوضی حواست کجاست؟ باید بگویم: «ببخشید که شما سرتون توی گوشیتون بود و به من خوردید» به راستی ما در روزگار موبایل‌های هوشمند و مردم نادان هستیم.

Move your ass and get outta my way!

(بیشتر…)

Pin It on Pinterest