چند روز پیش، نامه‌ای به خانه‌ی من فرستاده شد و همان نامه را در رایانامه‌ام هم دیدم. که چنین نوشته شده بود:

فرستنده: مجمع فعالان فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال

مدیر محترم تارنمای

avagah.com

سلام علیکم؛

با توجه به نقش منحصربفرد و روزافزون فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال در پیشرفت همه جانبه کشور خصوصاً در ابعاد فکری و فرهنگی، و نظر به اهمیت فوق العاده زمینه سازی جهت گسترش حضور هدفمند و با نشاط بخشهای متعهد مردمی در فرآیند تولید محتوا و ارئه خدمات وسیع، متنوع و جذاب در این عرصه، ‘مجمع فعالان فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال انقلاب اسلامی’ به عنوان یک نهاد غیردولتی تأسیس گردیده است.بدینوسیله از جناب عالی دعوت میشود در مراسم آغاز به کار این مجمع که با حضور جمعی از فعالان، صاحبنظران و مسئولان حوزه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال برگزار میگردد، شرکت فرمایید.

و من الله التوفیق

مدیر عامل

مهدی صرامی

مکان: خیابان حافظ روبروی دانشگاه امیرکبیر تالار اندیشه حوزه هنری

زمان: سه‌شنبه – ۲۶ اردیبهشت ۹۱ – ساعت ۱۷

ضمنا از آن‌جا که این مجمع برای دفاع از حقوق شما ایجاد شده و با همکاری مستمر خود شما اداره خواهد شد ، از جنابعالی دعوت می شود کاربران تارنمای خود را از طریق درج خبر و بنر مندرج در نشانی زیر به این همایش دعوت فرمائید:

******

این نامه برای دیگر همکارانم هم فرستاده شده بود. هم‌زمان با دریافت این نامه، پیامک‌های پیاپی را روی موبایلم دریافت می‌کردم که همان چیزها را ده‌ها بار به شیوه‌های گوناگون گفته بود.این نامه و پیامک‌ها مرا شگفت‌زده می‌کند چون:

نامه از سوی یکی دیگر از گروه‌هایی بود که این روزها همسان‌های فراوانی برایش می‌بینیم و همه خود را فعالان مجازی می‌دانند! گروه‌هایی با نام‌ها و کارکردهای همانند که خودشان هم نمی‌دانند چه می‌خواهند!

در این نامه، نام مهدی صرامی به چشم می‌خورد. کسانی که در زمینه‌ی اینترنت کار می‌کنند او را خوب می‌شناسند او در کمیته مصادیق فیلترینگ کار می‌‎کرد. این گروه هم که بخشی از ساماندهی بود و ساماندهی هم زیر نظر وزارت فرهنگ کار می‌کند.

پس به سادگی می‌توان فهمید که داده‌های (اطلاعات) من و دیگر دوستان از وزارت فرهنگ به دست این گروه افتاده است. چون داده‌های ما در تارنمای ساماندهی که برای وزارت فرهنگ است نوشته شده است!

ما به شما اطمینان کردیم و داده‎‌هایمان را به شما دادیم نام، نشانی، رایانامه و هر آن‌چه که نیاز بود. اما اکنون خلوتگاه (حریم خصوصی) ما شکسته شد. اکنون چه کسی باید پاسخ‌گو باشد؟ پخش داده‌های ما شکستنِ خلوتگاه (نقض حریم خصوصی) به شمار می‌آید. اکنون باید از چه کسی شکایت کرد؟ از این گروه؟ از وزارت فرهنگ؟ به کجا شکایت کنیم؟ به پلیس فتا؟ چرا پلیس فتا که خود را فعال می‌داند اکنون خاموش شده و هیچ‌گونه پیگیری در این‌باره نمی‌کند؟ از این می‌ترسم به زودی خودمان متهم شناخته شویم!

شگفت‌آور این است که در نامه، این گروه خود را نهاد مردمی ( NGO) می‌داند. پس چگونه داده‌هایمان را از وزارت فرهنگ به دست آورده است؟ باری وزارت فرهنگ برای دولت است! و چرا این نهاد مردمی به طور رسمی در جایی ثبت نشده است؟

بر پایه‌ی آیین‌نامه‌ی کشور، کارِ یک نهاد مردمی بدون ثبت رسمی در کشور جرم است و کلاه‌برداری به شمار می‌آید.

اکنون نوشتن این بیانیه‌ها در تارنمای وزارت فرهنگ هیچ سودی ندارد. همه باید پاسخ‌گو باشند ما حقمان را می‌خواهیم!

پانوشت: ما فعالان وب باید خودمان دست به کار شویم و یک نهاد مردمی ره بیاندازیم تا هیچ کس نتواند ما را بازیچه‌ی خود کند.

Pin It on Pinterest