چند روز پیش، نامه‌ای به خانه‌ی من فرستاده شد و همان نامه را در رایانامه‌ام هم دیدم. که چنین نوشته شده بود:

فرستنده: مجمع فعالان فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال

مدیر محترم تارنمای

avagah.com

سلام علیکم؛

با توجه به نقش منحصربفرد و روزافزون فناوري اطلاعات و رسانه هاي ديجيتال در پيشرفت همه جانبه كشور خصوصاً در ابعاد فكري و فرهنگي، و نظر به اهميت فوق العاده زمينه سازي جهت گسترش حضور هدفمند و با نشاط بخشهاي متعهد مردمي در فرآيند توليد محتوا و ارئه خدمات وسيع، متنوع و جذاب در اين عرصه، ‘مجمع فعالان فناوري اطلاعات و رسانه هاي ديجيتال انقلاب اسلامي’ به عنوان يك نهاد غيردولتي تأسيس گرديده است.بدينوسيله از جناب عالي دعوت ميشود در مراسم آغاز به كار اين مجمع كه با حضور جمعي از فعالان، صاحبنظران و مسئولان حوزه فناوري اطلاعات و رسانه هاي ديجيتال برگزار ميگردد، شركت فرماييد.

و من الله التوفیق

مدیر عامل

مهدی صرامی

مکان: خیابان حافظ روبروی دانشگاه امیرکبیر تالار اندیشه حوزه هنری

زمان: سه‌شنبه – 26 اردیبهشت 91 – ساعت 17

ضمنا از آن‌جا که اين مجمع براي دفاع از حقوق شما ايجاد شده و با همکاري مستمر خود شما اداره خواهد شد ، از جنابعالي دعوت مي شود کاربران تارنماي خود را از طريق درج خبر و بنر مندرج در نشاني زير به اين همايش دعوت فرمائيد:

******

این نامه برای دیگر همکارانم هم فرستاده شده بود. هم‌زمان با دریافت این نامه، پیامک‌های پیاپی را روی موبایلم دریافت می‌کردم که همان چیزها را ده‌ها بار به شیوه‌های گوناگون گفته بود.این نامه و پیامک‌ها مرا شگفت‌زده می‌کند چون:

نامه از سوی یکی دیگر از گروه‌هایی بود که این روزها همسان‌های فراوانی برایش می‌بینیم و همه خود را فعالان مجازی می‌دانند! گروه‌هایی با نام‌ها و کارکردهای همانند که خودشان هم نمی‌دانند چه می‌خواهند!

در این نامه، نام مهدی صرامی به چشم می‌خورد. کسانی که در زمینه‌ی اینترنت کار می‌کنند او را خوب می‌شناسند او در کمیته مصادیق فیلترینگ کار می‌‎کرد. این گروه هم که بخشی از ساماندهی بود و ساماندهی هم زیر نظر وزارت فرهنگ کار می‌کند.

پس به سادگی می‌توان فهمید که داده‌های (اطلاعات) من و دیگر دوستان از وزارت فرهنگ به دست این گروه افتاده است. چون داده‌های ما در تارنمای ساماندهی که برای وزارت فرهنگ است نوشته شده است!

ما به شما اطمینان کردیم و داده‎‌هایمان را به شما دادیم نام، نشانی، رایانامه و هر آن‌چه که نیاز بود. اما اکنون خلوتگاه (حریم خصوصی) ما شکسته شد. اکنون چه کسی باید پاسخ‌گو باشد؟ پخش داده‌های ما شکستنِ خلوتگاه (نقض حریم خصوصی) به شمار می‌آید. اکنون باید از چه کسی شکایت کرد؟ از این گروه؟ از وزارت فرهنگ؟ به کجا شکایت کنیم؟ به پلیس فتا؟ چرا پلیس فتا که خود را فعال می‌داند اکنون خاموش شده و هیچ‌گونه پیگیری در این‌باره نمی‌کند؟ از این می‌ترسم به زودی خودمان متهم شناخته شویم!

شگفت‌آور این است که در نامه، این گروه خود را نهاد مردمی ( NGO) می‌داند. پس چگونه داده‌هایمان را از وزارت فرهنگ به دست آورده است؟ باری وزارت فرهنگ برای دولت است! و چرا این نهاد مردمی به طور رسمی در جایی ثبت نشده است؟

بر پایه‌ی آیین‌نامه‌ی کشور، کارِ یک نهاد مردمی بدون ثبت رسمی در کشور جرم است و کلاه‌برداری به شمار می‌آید.

اکنون نوشتن این بیانیه‌ها در تارنمای وزارت فرهنگ هیچ سودی ندارد. همه باید پاسخ‌گو باشند ما حقمان را می‌خواهیم!

پانوشت: ما فعالان وب باید خودمان دست به کار شویم و یک نهاد مردمی ره بیاندازیم تا هیچ کس نتواند ما را بازیچه‌ی خود کند.

Pin It on Pinterest